Wednesday, December 10, 2025

story 28 ) అడ్డంకులు.... కథ

 story 28 ) అడ్డంకులు.... కథ

=≠===============
✍️ హరీష్
ఉద్యోగ ప్రయత్నం కోసం వెళ్ళిన రాకేష్ రాత్రి 8 కీ ఇంటికి వచ్చాడు... వస్తూనే తన రెస్యూమ్ ఫైల్ ని టీపాయి మీద విసురు గా పడేసి.. వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్ళాడు.... మళ్ళీ వచ్చి అన్నం ప్లేట్ తో సోఫా లో జారబడి కూర్చుని... టీవీ చూస్తూ.. అన్నం తింటున్నాడు... కళ్ళు అయితే టీవీ పైనే ఉన్నాయ్ కానీ ఆలోచనలు ఎటో ఉన్నాయ్
ఇదంతా ఆఫీస్ నుంచి వచ్చి పేపర్ లో మొహం పెట్టిన సంజయ్ గమనిస్తూనే ఉన్నాడు...
కాసేపాగి మెల్లిగా కదిలించాడు..
"ఎరా.. రాకేష్ ఏమైంది ఇంటర్వ్యూ... ఏమైనా చెప్పారా... మాములేనా.."
"ఎం లేదు యాజ్ యూజువల్ !! " మొఖం ఇంకా టీవీ వైపే చూస్తూ.. నిర్లక్ష్యం గా చెప్పాడు రాకేష్...
"హ్మ్మ్.,...మరీ ఇంకా ఎన్నాళ్ళు రా ఇలా అప్పుడే ఏడాదిన్నారా అయిపోయింది... ఏమైనా ఆలోచించావా మరీ..." సంజయ్ కదిలించాడు మళ్ళీ .
"ఎం లేదు " ఇంకా టీవీ చూస్తునే చెప్తున్నాడు...
సంజయ్ బిగ్గరగా అరిచాడు .
. "ముందు ఆ టీవీ ఆపు... ఏంటి ఆ నిర్లక్ష్యం.."
టీవీ ఆపాడు రాకేష్
" ఏంటి ఇప్పుడు.... నా ప్రయత్నం నేను చేస్తూనే ఉన్న కదా... ఉద్యోగం కావాలంటే...
ఎక్స్పీరియన్స్ లెటర్ అన్నా ఉండాలి...
లేదా రికామెండేషన్ అయినా ఉండాలి....
లేదంటే మంచి రిఫరెన్స్ ఇచ్చే ఫ్రెండ్స్ అయినా ఉండాలి ..
.లేదా అదృష్టం అయినా ఉండాలి వీటిలో ఏవి నాకు లేవు...కాబట్టి టైం పడ్తుంది నాన్న జాబ్ రావటానికి.... నన్ను ఊరికే డిస్టర్బ్ చేయకండి "
"హ్మ్మ్ ఐతే ఇవన్నీ నీ అడ్డంకులు అంటావ్ " అడిగాడు సంజయ్
"అనటం కాదు నిజమే.." అన్నాడు రాకేష్
"సరే నీ పక్కన ఒక చీమ వెళతోంది చూసావా "
"ఎక్కడ... ఆ చూసాను... ఐతే "
"దానికి ఒక వేలు అడ్డం పెట్టు....చెప్తా "
" పెట్టాను.. "
" ఇప్పుడు ఒక రాయి అడ్డం పెట్టు "
"పెట్టాను.. అయితే..."
సంజయ్ చెప్పుకొచ్చాడు..
"నీకు ఏమైనా అర్ధం అయ్యిందా ...అంత చిన్న చీమ కూడా ... నువ్ వేలు పెడితే ఆగిందా లేదు..
దోవ వెతుక్కొని పక్కనించి వెళ్ళింది..
రాయి పెడితే పైనించి వెళ్ళింది కానీ
అయ్యో.. ఈ అడ్డంకి ఉందే అని దాని ప్రయాణం మాత్రం ఆపలేదు.. ఎందుకు అంటే అది ఆ అడ్డంకి ఉందని కూడా ఆలోచించ లేదు కాబట్టి .. కేవలం తన గమ్యం గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తోంది... కాబట్టే వెళ్ళ గలుగుతోంది...
ఎలాగైతే నది లో నీరు పారుతూ ఉంటుంది కాబట్టే... స్వచంగా ఉంటుంది... ఒకే చోట ఆగిపోతే మురికి కాలువ అంటారు....
నువ్ కూడా అడ్డంకి గురుంచి ఆలోచన చేయక ...
నీ లక్ష్యం వీపు ప్రయాణం చేయి...
కనీసం నీ మాటలో కూడా అడ్డంకుల గురించి మాట్లాడకు..."
"ఎక్కడో చదివాను రా ఎవరయితే లక్ష్యం గురించే తపిస్తారో వారికీ..అడ్డంకులే తమ త్రోవ నుండి తప్పుకొని దారి ఇస్తాయట...
సరే కానీ ఇలా నా సోది ఎప్పుడు ఉండేదే లే....
ఎదో మనసు ఊరుకోలేక చెప్తూ ఉంటాను...
నువ్ త్వరగా తిని పడుకో రా .." ముగించాడు సంజయ్...
తండ్రి మాటలు తలకి ఎక్కాయో ఏమో తెలీదు కానీ.. రాకేష్ ఆ రోజు తరువాత తన అడ్డంకుల గురించి తక్కువగా మాట్లాడే వాడు...
ఇంకా.. ఎలా జరిగిందో కానీ..
ఆ తరువాత రెండు వారాలకే రాకేష్ కీ జాబ్ కూడా వచ్చింది..
అది కథ...
................
✍️హరీష్
📞9902015746

story 27 ) ఇండిపెండెన్స్ ... కథ

 story 27 ) ఇండిపెండెన్స్ ... కథ

=≠===============
✍️ హరీష్
ఆదివారం పొద్దున్న పేపర్ చదువు కుంటున్న నన్ను హోమ్ వర్క్ చేసుకుంటున్న బుజ్జిగాడు తట్టి అడిగాడు ..
"నాన్న స్వాతంత్ర దినోత్సవం అంటే ఎప్పుడు " అని
"ఆగస్టు 15th" అని చెప్పాను
"ఓహ్ ఇండిపెండెన్స్ డే నా!!" అన్నాడు
"కాదు రా "
"ఫ్రీడమ్ డే "
"అలాంటి డే ఎం లేదే " అన్నాడు వాడు
"అవును కానీ కరెక్ట్ వర్డ్ ఫ్రీడమ్ డే నే... మరీ ఇండిపెండెన్స్ డే అని ఎందుకు పెట్టారో నాకు తెలీదు "
" రెండు వర్డ్స్ ఒకటి కాదా "
"కాదు!! ఇంకా ఆ మాట కీ వస్తే ఇండిపెండెన్స్ డే అనేది సాధ్య పడే విషయం కాదు..."
" ఎలా! ఎందుకు "
" చెప్తా విను.... ఇప్పుడు మన ఇంటి పక్కన ఒక కిరాణా కొట్టు ఉందా.. మన కాలనీ మొత్తానికి కలిపి ఒక్కటే కొట్టు కదా ..సపోస్ ఒకానొక రోజు.... ఛీ..నాకు ఈ కాలనీ నచ్చలేదు నేను వేరే ఊరు వెళ్ళిపోతాను అనుకున్నాడు అనుకో ఏమవుతుంది.. "
"పక్క కాలనీ కీ వెళ్లి తెచ్చుకుంటాం..."
" అంటె నీకు కష్టం పెరుగుతోంది... ఏ పని ఐతే నీకు ఒక్క నిమిషం లో జరిగేదో... అదే పనికి ఇప్పుడు నీకు రావటానికి 10 నిముషాలు పోను 10 నిముషాలు పడుతోంది.. రైట్!! అంటే నువ్వు సుఖంగా ఉండాలా వద్దా అనేది నీ పక్కన ఉండే వారు డిసైడ్ చేస్తారన్న మాట....అలాగే పక్క నే ఉన్న బట్టల కొట్టు, చికెన్ షాప్, టిఫిన్ హోటల్ ఇవన్నీ...పండ్ల నుంచి గ్రానైట్ బండల వరకు... అందరి మీద మనం ఎదో ఒక విధంగా ఆధార పడి బ్రతుకుతున్నాం... అందరిపైన ఆధార పడి బ్రతుకుతాం....
థాట్ మీన్స్ ఉయ్ అర్ డిపెండెంట్ నాట్ ఇండిపెండెంట్... మనుషులే కాదు రాష్ట్రాలు కూడా సెంట్రల్ ఇచ్చే బడ్జెట్ మీద, సెంట్రల్ లో స్టేట్ ఇచ్చే టాక్స్ పైన ఇంకా ప్రపంచం లో జరిగే యుద్ధ పరిణామాల పైన ఆధార పడే వ్యవస్థ నడుస్తుంది... మరీ ఈ ఇండిపెండెన్స్ డే అనే పదం ఎందుకు పెట్టారో నాకు తెలీదు..."
అవును కదా అన్నట్టు తలడించాడు బుజ్జి గాడు...
మన పక్కన వాడిని సంతోషంగా ఉంచితే నే మనం సంతోషంగా ఉండగలుగుతాం
అది కథ...
................
✍️హరీష్
📞9902015746

స్టోరీ 22 : ఓ కాఫీ బ్రేక్ కథ .. కథ

ఓ కాఫీ బ్రేక్ కథ .. కథ

=≠===============
✍️ హరీష్

రోహిత్, బాలాజీ అదే కంపెనీ లో దాదాపు ఒకేసారి జాయిన్ అయ్యారు.. కానీ బాలాజీ కి పని మీద పట్టు తక్కువ సో.. రోహిత్ హెల్ప్ తీసుకుంటూ ఉండేవాడు.. 


ఒక రోజు.. పొద్దున్నే ఆఫీస్ కీ వచ్చిన రోహిత్... లాప్టాప్ బ్యాగ్ కేబిన్ దగ్గర పెట్టేసి .. టీ తాగుదాం అని కాంటీన్ లో కీ వెళ్ళాడు..తన టీమ్ అంతా ఒకే టేబుల్ దగ్గర చేరి బాతకాని కొడుతున్నారు... తను కూడా మాటలో మాట కలిపాడు..
" హే 'మనం' మూవీ ఎలా ఉందట.. " ఎవరో అడిగారు
" నేను చూసాను... పెద్దగా నచ్చలేదు.. " తన ఒపీనియన్ చెప్పాడు.. రోహిత్..
వెనకాలే బాలాజీ అనే అతను అన్నాడు
"తెలుగులో చూడలేదేమో.. " అని
అందరూ గోల్లున నవ్వారు.... 

రోహిత్ కీ ఈ బాలాజీ కామెంట్స్ నచ్చలేదు.. తనని కార్నర్ చేసి అవమానించినట్టు అనిపించింది...అక్కడి నుంచి వెంటనే తనకి కాల్ ఉంది అని లేచి వచ్చేసాడు...

*** *** *** ***
ఇది జరిగి కొంత కాలం అయింది...
ఒకరోజు బాలాజీ హడావిడి గా రోహిత్ దగ్గర కు వచ్చాడు... " రోహిత్ రోహిత్ త్వరగా రా... నాకు కాన్ఫరెన్స్ కాల్ నడుస్తోంది ఎం చెప్తున్నారో అర్ధం కావటం లేదు..." అన్నాడు
రోహిత్ వెళ్లి కాల్ విన్నాడు.. వాళ్ళు ఎం చెప్తున్నారో అర్థమైంది... సరే నాకు అర్ధం అయింది నేను చేసి ఇస్తాలే" అని అన్నాక 
 "ఆ ఫైల్ నాకు మెయిల్ చెయ్ బాలాజీ "అని చెప్పి 
అక్కడి నుంచి డెస్క్ దగ్గర కు వచ్చేసాడు....
బాలాజీ రోహిత్ కు ఫైల్ పంపాడు
రోహిత్...తన పని తను చేసుకుంటున్నాడు...
....
కాసేపు వెయిట్ చేసాక బాలాజీ రోహిత్ డెస్క్ దగ్గరకు వచ్చాడు... " ఏంటి రోహిత్ నా వర్క్ చేసావా? "
"చేయలేదు నా వర్క్ చేసాక చేస్తా "
"లేదు రోహిత్ నాకు అర్జెంటు.. ఇపుడే చేయి " గట్టిగా అన్నాడు బాలాజీ 
" ఏంటి అరుస్తున్నావ్...నేను ఇపుడు చేయను..కావాలంటే నువ్ చేసుకో వెళ్లి ....లేదా వెయిట్ చెయ్.. "
" ఇపుడు చేస్తావా చేయవా.... రోహిత్ .
ప్లీజ్ అనే పదం కూడా వాడటానికి ఇష్టపడలేదు బాలాజీ 
మన అవసరం ఉన్నపుడు కోపం పక్కన పెట్టాలి...
మనకు సహాయం చేసే వాడిని చులకన గా మాట్లాడకూడదు ....
లాంటి ప్రాథమిక సూత్రాలు పక్కన పెట్టాడు... పాపo...బాలాజీ
"ఈ భయం నా మీద జోకులేసి నవ్వినపుడు ఉండాల్సింది...
సరే నాకు పని ఉంది నువ్ ఇంకె ఎవరి తో అయిన హెల్ప్ తీస్కొని నీ పని చేయించుకో...
అయినా కూడా అది చాలా సింపుల్ ఎక్సెల్ వర్క్...
పెద్ద కష్టం కాదు.. కావాలంటే ఎలా చేయాలో చెప్తాను..కూర్చో.... సరే మరీ..."
"లేదు నువ్వే చెయ్యి... నాకు రాదు "
"ఐ యామ్ సారీ.. చేసుకుంటే చేస్కో లేదా వెళ్ళు .... డోంట్ డిస్టర్బ్ మీ.... నవ్ ప్లీజ్ గో.."
ఎర్ర బడ్డ మొహం తో... అవమాన భారం తో...అక్కడి నుంచి బాలాజీ వెళ్లి పోయాడు....
అవమానం అంటే ఏంటో అవతలి వాళ్లకు కూడా తెలియాలి కదా...
మళ్ళీ ఆరోజు రోహిత్ దగ్గరకు రాలేదు బాలాజీ...
ఆ తరువాత.... వారం రోజులు ఆఫీస్ కీ కూడా రాలేదు...
నెల రోజులు గడిచాక.. రోహిత్ కు తెలిసింది.. బాలాజీ ని జాబ్ లో నుంచి తీసేసారు అని.......

   విషయం తెలుసుకుని రోహిత్ బాధ పడ్డాడు.. కానీ తప్పదు కొన్ని విషయాలు అనుభవమే నేర్పాలి.. 

"జీతం ఇచ్చేవాడి మీద జోకులు వేయకూడదని.. 
సహాయం చేసినవారి పైన నవ్వితే నవ్వుల పాలు కావలసి వస్తుంది అని తెలుసుకోక పోతే కష్టం.. " అనుకున్నాడు..



-- సమాప్తం --- 


................
✍️హరీష్


.Regards,
Harish
9902015746

స్టోరీ 23 :..అజ్ఞాత కాలర్ అంజలి ... కథ

 స్టోరీ 23 :..అజ్ఞాత కాలర్ అంజలి ... కథ

=≠===============
✍️ హరీష్
గోపి ఈమద్యే డిగ్రీ పాసయ్యా డు...ఎంట్రన్స్ ఎగ్జామ్స్ ప్రిపేర్ అవుతున్నాడు...
పుస్తకాలతో కుస్తీ పడుతున్న ఒకనాటి సాయంకాలము.. ల్యాండ్ లైన్ ఫోన్ మోగింది
ఎవరా అని ఎత్తితే... "గోపీతో మాట్లాడొచ్చా..."
అని ఒక కమ్మని అమ్మాయి గొంతు పలకరించింది
"నేనే చెప్పండి.." అన్నాడు గోపి
"బాగున్నారా అండి.."
"గుర్తుపట్టలేదు... మీ పేరు.. "
" నా పేరు అంజలీ... నేను మీకు తెలీదు... మీరు నాకు తెలుసు.. "
"ఎలా..?"
"సస్పెన్సు.. చెప్పండి.. ఎం చేస్తున్నారు.." అంది అంజలి..
"ఎంట్రన్స్ కీ ప్రిపేర్ అవుతున్నాను... మీరు ఎం చేస్తారు..." అడిగాడు గోపి
"నేనా లాయర్ కోర్స్ పూర్తి చేసాను... ఒక సీనియర్ దగ్గర జూనియర్ గా చేస్తున్నాను.."
"అవునా... ఎక్కడ ఉంటారు.. మీ ఫాదర్ ఎం చేస్తుంటారు..."
"నా డీటెయిల్స్ తప్ప ఏదైనా మాట్లాడచ్చు కదా... మీ హాబీస్ ఏంటి... పాస్ టైం ఎం చేస్తూ ఉంటారు..."
గోపి కీ అంజలి వాయిస్ మత్తు ఎక్కించేలా అనిపించింది...అలా చాలా సేపు మాట్లాడాడు ఆ రోజు
ఆ తర్వాత ప్రతిరోజూ ఫోన్ చేసేది...అంజలీ
మాట్లాడే వాడు... గోపి..
కానీ ఎన్ని సార్లు అడిగిన కూడా తన పర్సనల్ డీటెయిల్స్ మాత్రం షేర్ చేసేది కాదు...
తన ఎగ్జామ్స్ కీ రెండు నెలలు అనగా మొదలైన పరిచయం ఇపుడు ఇంకా నెల రోజులు దగ్గర పడింది... గోపి స్టడీస్ నుంచి డీవియట్ అయ్యాడు...
ఇంకా గోపి కీ సహనం నశించింది...
ఆ రోజు అంజలి మళ్ళీ కాల్ చేసింది...
"హాయ్ గోపి.."
"హాయ్ అంజలి.. ఇంక మనం ఈ ఫ్రెండ్షిప్ కీ
ఫుల్ స్టాప్ పెడదామా.."
"వై... ఏమైంది సడన్ గా... "
" ఎం లేదు... ఏ ఎండింగ్ లేని ప్రయాణం ఎన్ని రోజులు చేస్తాం... నువ్వా నీ డీటెయిల్స్ చెప్పవు... నేను ఎవరితో మాట్లాడుతున్నానో నాకు తెలీకుండా.. ఎన్ని రోజులు ఆ రిలేషన్ ని కొనసాగించటం...
అండ్ మోర్ ఓవర్.... ఒక వేళ నేను ఇలాగే మాట్లాడుతూ.. నా ఫోకస్ కోల్పోయి నాకు ర్యాంక్ గాని జాబ్ గాని రాకపోతే అప్పుడైనా నువ్వు కంటిన్యూ అవుతావు అనే గ్యారంటీ లేదు... అపుడెపుడో అన్ని కోల్పోయి కట్ చేసుకునే కంటే.. ఇపుడే దూరం ఐతే అట్లీస్ట్.. నా ఎగ్జామ్స్ అయినా బాగా రాస్తాను... " ఇంకా గోపి ఎదో చెప్పబోతుంటే
"హే ఇట్ ఈస్ ఓకే మనం నీ ఎగ్జామ్స్ తర్వాతే మాట్లాడుకుందాం..." అంది అంజలీ
"అప్పటికైనా... నీ వివరాలు చెప్తావా.."
"ఏమో.. చెప్పలేను.."
"కనిపించని మనిషి తో మాట్లాడటం కంటే కనిపించే గోడతో మాట్లాడితే కనీసం.. ఆ ప్రతిధ్వని..అన్నా వినిపిస్తుంది... ఈ యెటూకాని రిలేషన్ నేను కంటిన్యూ చేయలేను..నన్ను క్షమించండి... ఇంకెప్పుడు ఫోన్ చేయకండి.." అని ఫోన్ పెట్టేసాడు..
అది కథ...
................
✍️హరీష్
📞9902015746

స్టోరీ 25 : తీపి కోరిక ..... కథ

 స్టోరీ 25 : తీపి కోరిక ..... కథ

--------------------------
✍️హరీష్
పొద్దున్నే మార్నింగ్ వాక్ వెళ్లే ప్రసాదరావు కాళ్ళు రోజూ ఆ దుకాణం ముందుకు రాగానే ఆగి పోతాయి....
**** ***** ****
అరవై ఎళ్ళు దాటిన ప్రసాద్ రావు గవర్నమెంట్ జాబ్ లో రిటైర్ అయ్యారు. చాలా కాలంగా మధుమేహం తో బాధ పడ్తున్నాడు.
అవును అండి...బాధ అంటే మాములు బాధ కాదు... ఎందుకంటే ప్రసాదు గారికి మిఠాయి అంటే అంత ఇష్టం మరి...
ఉన్న కొడుకు కూతురి పెళ్లిళ్లు చేసేసాడు...ఇద్దరు వేరే ఊళ్లలో ఉంటున్నారు.. ఎప్పుడైనా ఏ పండగకో పెళ్లిళ్లకో వచ్చి పోతు ఉంటారు....
తల్లి తండ్రులని కలుసుకోవటం కూడా అప్పుడే
రోజూ లాగే ఆ రోజుకూడా వాకింగ్ చేస్తున్న ప్రసాదు గారి కాళ్ళు ఆ
"బాలాజీ మిఠాయి బండార్ " అనే షాప్ ముందుకు వచ్చేసరికి బ్రేక్ పడ్డాయి...
"ఇవాళ ఎలాగైనా ఒక్క పాలకోవా అయినా నోట్లో వేసుకోవాల్సిందే..." అనుకున్నాడు...
వెంటనే వాళ్ళ ఆవిడ తన అందరితో అనే మాటలు గుర్తొచ్చాయి..
"ఏవిటో అండీ ... ఆయనకి ఎంత ఈడు వచ్చినా ఆ వెధవ స్వీట్ల మీద మక్కువ మాత్రం చావట్లేదు... ఈ మధ్య ఆ మధుమేహం కదా కాస్త తగ్గించారు కానీ కోరిక అలాగే ఉంది... ఏ చుట్టాలింటికి వెళ్లాలన్నా కష్టమే .. వాళ్ళు పెట్టే స్వీట్స్ ఎంక్కడ తినేస్తారో అని..."
వాళ్ళావిడ మాటలన్నీ గుర్తు చేస్కుంటు పార్క్ లో నడుస్తూ ఉన్నాడు ... అప్పుడే ఎదురుగా ... కాలనీ లో ఉండే... పూరషోత్తం గారు స్వీట్ ప్యాకెట్ తో కనిపించారు...
"ప్రసాద్ గారు... మా ఇద్దరికీ us వీసా వచ్చింది అండి.. స్వీట్ తీస్కోండి.... ఓహ్ సారీ అండీ మీరు తినకూడదు ఏమో కదా..."
"పర్లేదు లెండి.. చిన్న దూద్ పెడా ముక్కే కదా ఒకటి తీస్కుంటా లే.... "
అంటూ ఒక చిన్న ఉండ తీస్కుని నోట్లో వేసుకున్నాడు...
అలా నడుస్తూ ఉంటే ఆ దూద్ పేడ తాలుకు జ్యూస్ మెల్లగా గొంతు లోకి జారుతూ ఉంటే ఆహా ఇదే కదా స్వర్గం అనుకుంటూ... ఇంటి వరకు ఆస్వాదిస్తూ వెళ్ళాడు..
ఇంట్లోకి వెళ్ళాక టీపాయ్ పైన ఉన్న కవర్ ఏమిటా అని చూస్తుంటే...వాళ్ళావిడ కృష్ణవేణి అంది
"అది మీ షుగర్ రిపోర్ట్ ఇందాకే తెచ్చిచాడు కొరియర్ బాయ్...చెక్ చేశాను...పర్లేదు బోర్డర్ ఉన్నట్టుంది...ఇంకా మీరు కాస్త కంట్రోల్ ఉండాలి.. ఇదిగో మిమ్మల్నే...చెప్తుంటే వినకుండా వెళ్లి పోతారు...."
అని చెప్తుండగానే లోపలికి స్నానానికి అని వెల్లారు.....ప్రసాదు గారు
స్నానం చేస్తున్నంత సేపు.. షుగర్ కంట్రోల్ లో ఉంది అన్న మాటే పదే పదే వినిపిస్తోంది....
స్నానం ముగించుకొని... ఇదిగో నిన్నే బయటికి వెళ్ళొస్తా అని చెప్పి బయలు దేరాడు ..
"ఇపుడెక్కడికి.. టిఫిన్ చేయకుండా..?." అని కృష్ణవేణి అంటున్నా కూడా వినిపించుకోకుండా కళ్లద్దాలు పెట్టుకుంటూ బయలు దేరారు...
*** **** ****
ఆ రోజు సాయంత్రం.... ప్రసాద్ రావు గారికి ఆయాసం గుండె దడ అంటే.. హాస్పిటల్ కి తీసుకొచ్చారు....పక్క వీధిలో వాళ్ళ సాయం తో..ప్రసాదరావు గారి బంధువులు.. చుట్టుపక్కవాళ్ళు అంతా హాస్పిటల్ కి చేరుకున్నారు..
ఇంతకీ సంగతేంటా అని ఆరా తీస్తే.. ఆ రోజు పొద్దునే స్వీట్ షాప్ కి వెళ్లి ఒక
పావు కిలో స్వీట్ ఒక్కరే తినేశారట...
అయన లేచాక ఏమైంది ఎందుకు అలా చేశారు అని వాళ్ళావిడ అడిగితే...అయన అన్నారు
"హ్మ్మ్ నాకు అరవై ఏళ్ళు వచ్చాయి.. పిల్లలు సెటిల్ అయ్యారు ఇక్కడికి కి వస్తారో రారో కూడా తెలీదు.. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో...నేను ఇంకా నా ఆరోగ్యం కాపాడుకోని నేను ఎం ఉద్దరించాలి ...తినాలని అనిపించే చిన్న చిన్న కోరికలని ఆపుకొని... ఇంకా పథ్యం పాటించాలా అని అనిపించింది.. ఇంకా ఎన్నేళ్లు నోరు కట్టేసుకోవటం... ఉన్నన్ని రోజులు సంతోషంగా ఉండి.. ఆ తరువాత... హాయిగా కన్ను మూస్తే అంతకంటే ఎం కావాలి ఈ జన్మకి.. "
అని చెప్తూ పోయారు ప్రసాదరావు గారు.. కంట నీరుని చీర కొంగుతో తుడుచుకుంటూ వింటోంది.. కృష్ణవేణి....
...అదీ కథ...
******************
హరీష్
9902015746

గర్వం ....... కథ

 స్టోరీ 26 : గర్వం ....... కథ

--------------------------
✍️హరీష్
******************
మధ్యాహ్నం 2 pm అవుతుంది ...
ఇంటర్వ్యూ అయిపోయాక... ఇంటికి వచ్చే బస్ దిగి ఇంటి వైపు నడుచుకుంటూ... వస్తున్నాడు సుభాష్ .ఎండ మండిపోతుంది.. ఒక పక్క ఎండ ఇంకో పక్క ఇంటర్వ్యూ ఏమవుతుందో అనే టెన్షన్ తో సుభాష్ కి మహా చిరాగ్గా ఉంది...
ఉండేది సిటీ లో అయినా..బస్సు స్టాప్ నుంచి ఇంటికి మధ్య 10 నిముషాలు నడవాలి...మెల్లగా నడుస్తూ ఉన్నాడు...బాగా దాహం గా ఉంది.. నడుస్తున్నవాడు ఒకసారి కుడి వైపు చుస్తే నందనవనం లాంటి ఆ ఇల్లు కనిపించింది. అది ఎవరి ఇల్లో గుర్తొచ్చింది....అది తమకు దూరపు చుట్టం అయిన ఆనందరావు గారి ఇల్లు...20 ఏళ్ళు నుంచి గవర్నమెంట్ జాబ్ చేస్తూ బాగానే సంపాయించాడు.. పిల్లలని అమెరికా పంపించాన్నన్న దర్జా అహం కూడా బాగానే కనిపిస్తుండేది అయన మొహం లో.
ఆయనతో తనకి ముఖ పరిచయమే కానీ పెద్దగా ఎప్పుడు మాట్లాడలేదు... సరే దాహంగా ఉంది కదా వెళ్లి పలకరించినట్టూ ఉంటుంది ఒక గ్లాస్ నీళ్లు తాగినట్టు ఉంటుంది అనుకుని తలుపు తట్టాడు... సుభాష్...
కాసేపటికి ఆనందరావు బయటకి వచ్చి తలుపు తీశాడు ....
సుభాష్ మర్యాదగా అడిగాడు
"హాయ్ మావయ్య బాగున్నారా ..! " అని
సుభాష్ ని చూస్తూనే మొహం చిట్లిస్తూ...ఆనందరావు
"నేను నిద్ర పోయే టైం ఇది.. ఓకే నా " అంటూ మొహం మీదే తలుపు వేసాడు...
డబ్బు ఉంటే ఉండచ్చు కానీ మరి ఇంత అవమానకరంగా ప్రవర్తిస్తాడు అని అంకులుకొని సుభాష్,... తల దించుకొని... ఇంటివైపు నడుస్తున్నాడు . ......
మొహం మీదే తలుపు వేయటం చాలా అవమాన కరంగా అనిపించింది...
"ఎంత అహంకారం.. డబ్బు సంపాయించాననే కదా ఈ అహంభవం.. ఎంత సంపాయించి ఉంటాడు.. మహా ఐతే ఒక కోటి రెండు కోట్లు.. పది కోట్లు.. చూపిస్తా.. నేను చూపిస్తా... సుభాష్ అంటే ఏంటో... " అనుకుని ఇంటికి చేరాడు..
**** #### *****
సాయంత్రం మిద్దె మీదకి వెళ్ళాడు... సూర్యాస్తామయం వేపీ చూస్తూ... "సంపాయించాలి బాగా సంపాయించాలి... ఈ ఉద్యోగాలతో కాదు.. ఎం చేయాలి... ఏదయినా బిజినెస్ చేయాల్సిందే.. "
అనుకున్నాక మంచి బిజినెస్ ల కోసం కొందరు ఫ్రెండ్స్ కి ఫోన్ చేసి అడిగాడు, ఇంటర్నెట్ లో వెతికాదు కానీ ఫలితం సూన్యం... ఏ బిజినెస్ కి కూడా కనెక్ట్ కాలేక పోతున్నాడు... చివరికి ఒక మంచి మొబైల్ ఆప్ డెవలప్ చేద్దాం అనుకున్నాడు...
రకరకాల అప్స్ చేసాడు ఫ్రెండ్స్ ఆప్, షాపింగ్ ఆప్ , ఎగ్జామ్స్ ఆప్, అలా అన్ని రకాల అప్స్ చేసాడు బట్ నో డౌన్లోడ్స్...ఎం చేయాలా అని విచారంగా పార్కులో బెంచి మీద కూర్చొని ఆలోచిస్తోండగా... ఒక పెద్దాయన వచ్చి పక్కన కూర్చున్నాడు...సుభాష్
మెల్లగా సుభాష్ ని కదిలించాడు... తన విచారానికి గల రీసన్ ఏమిటో తెల్సుకున్నాడు
"బాబు ఇప్పటిదాకా నువ్ చేసిన యాప్స్ అన్ని ఉన్నవే ఎక్కడ లేని దొరకని యాప్స్ ఉన్నాయ్ అంటే టాక్స్ కి సంబంధించిన ఇన్ఫర్మేషన్ లేదా మార్కెట్ లో ఉన్న లేటెస్ట్ టెక్నాలజీస్ పైన ఫోకస్ చెయ్.. తప్పకుండ సక్సెస్ అవుతావు " అని చెప్పి ఆ పెద్దాయన వెళ్ళిపోయాడు...
అలాగే ట్రై చేసిన సుభాష్ కొన్ని కొత్త యాప్స్ రిలీస్ చేసాడు... అనుకోకుండా అవి తక్కువ కాలం లోనే దేశం మొత్తం ఉపయోగ పడే యాప్స్ ఐయ్యి వైరల్ అయ్యాయి..
అతి తక్కువ కాలం లోనే కోట్లు సంపాయించాడు సుభాష్...ఆ దేవుడే ఆ రోజు పార్క్ లో నాకు ఆ పెద్దాయన రూపం లో సలహా ఇచ్చాడు అనుకున్నాడు.
************
ఆ రోజు ఆదివారం పొద్దున్న పడి గంటలు అయింది.. ఆనంద రావు తాపిగా పేపర్ చదువుతున్నాడు...
ఇంటి ముందు ఒక బెంజ్ కార్ వచ్చి ఆగింది.. నాలుగు ఐదు సార్లు హారన్ కొడ్తుంటే.. ఎవరా అని బయటికి చూసాడు...బెంజ్ కార్ లో ఎవరొచ్చారా అని చుస్తే
డ్రైవర్ అడిగాడు
"ఆనందరావు అంటే మీరేనా మా సార్ మిమ్మల్ని కలవాలి ఉన్నారేమో కనుక్కో మన్నాడు "
"నేనే.. రమ్మనండి " అన్నాడు ఆనందరావు పేపర్ పక్కన పెడుతూ...
కాసేపగాక సుభాష్ లోపలికి వచ్చాడు
సుభాష్ ని చూస్తూనే లేచి నుంచున్నాడు...
లేచి నుంచోవడం చూసి తనలో తానే నవ్వుకున్నాడు సుభాష్.. ఎక్కడో ఇగో satisfy అయింది...
"ఏమి సుభాష్ కార్ మనదేనా బాగుంది " అడిగాడు ఆనందరావు..
""బాగున్నా మావయ్య.. నిన్ననే కొన్నా ఇటువైపు వెళ్తూ మిమ్మల్ని కలుద్దామని వచ్చా.."
"మంచిది.... ఒక్కడివే వచ్చావేం అమ్మ నాన్నలని కూడా తీస్కొని రావాల్సింది.. "
"పర్లేదు లెండి ఈ సారి తీసుకు వస్తాను "
"అదేంటి ఇప్పుడే వచ్చావు అప్పుడే వెళ్ళిపోతావా... భోజనం చేసే వెళ్ళాలి.. జానకి భోజనం ఏర్పాట్లు చెయ్.." అంటుండగానే.... సుభాష్ బయటికి వచ్చాడు..
"నేను వచ్చిన పని అయిపోయింది లెండి.."
"అవును సుభాష్.. ఇంత తక్కువ సమయం లో ఇంత ఎలా సంపాయించావ్... రియల్ ఎస్టేట్ ఆ..."
"లేదండి ఇదంతా మీ ఆశీర్వాదమే.... హ హ హ...." అంటూ కార్ వైపు వెళ్పోయాడు సుభాష్...
"వెధవ బెంజ్ కార్ కె కానీ మనుషులకు ఏ వాల్యూ లేదన్నమాట " అనుకున్నాడు సుభాష్ మనసులో...
...అది కథ...
******************
హరీష్
9902015746

94 ) రోలింగ్ టైటిల్స్.. కథ :

  రోలింగ్ టైటిల్స్.. కథ :  ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ గగన్ ఒక మంచి డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్. గొంతులో వైవిధ్యం, పాత్రకు తగ్గట్టుగా ప్రాణం పోయగల ప్రతిభ అతన...