పల్లి బఠాణి ... చిన్న కథ
*†********************
ఆ రోజు పని విపరీతంగా ఉంది... ప్రొద్దున 9 కీ మొదలు పెడితే రాత్రి 10 కీ ఇంటికి బయలు దేరాను...
బాగా టైర్డ్ గా ఉన్నాను... బైక్ నడపాలంటే వొళ్ల్లు సహకరించటం లేదు... అయినా తప్పదు కదా మెల్లిగా పోనిస్తున్నాను...
మా ఆఫీస్ కీ ఇంటికి మధ్య ఒకటిన్నర గంటల ప్రయాణం చేయాలి...
కళ్ళు భారంగా తెరుచుకుంటున్నాయి... మూసుకుంటున్నాయి.... ఒక అరగంట నడిపించాను... ఇంకా నా వల్ల కావటం లేదు..
కొంత దూరం వెళ్ళాక అక్కడ కొన్ని షాప్స్ మార్కెట్ అవి ఉంటే ...బండి రోడ్ పక్కకి ఆపాను... హెల్మెట్ తీసి పెట్రోల్ ట్యాంక్ పైన పెట్టి... హెల్మెట్ మీదే తల పెట్టి కళ్ళు ముసాను... కాస్త రిలాక్స్ అవుదామని...
అంత ట్రాఫిక్ లోను బాగా అలిసిపోయి నాయి ఏమో కళ్ళు పది నిముషాలు నిద్రపోయాను... నా లాప్టాప్ బ్యాగ్..పర్సు... అన్ని మర్చిపోయింపచేసే నిద్ర అది...
పక్క నుండి ఎవరో తట్టినట్టు అనిపిస్తే లేచాను....పక్కనే ఒక పల్లీలు అమ్ముకునే ఒక సాయిబు నుంచున్నాడు... నేను ఏమైనా అతనికి దారికి అడ్డం ఉన్నానేమో అని చూసా... ఏమి లేదు...
ఏమిటి అని అడిగాను..
"బాగా అలిసిపోయినట్టు ఉన్నారు సార్.. ఈ పల్లీలు తినండి " అని ఒక పల్లీల పొట్లం చేతిలో పెట్టాడు..
ఓహో వీడి పల్లీలు సేల్ చేసుకోటానికి నన్ను లేపాడా అనుకున్నాను
వద్దు అన్నా వినకుండా చేతిలో పెట్టేసాడు
"తింటూ వెళ్ళండి సాబ్ నిద్ర రాదు" అని చెప్పాడు
సరే ఇదిగో అని ఐదు రూపాయలు ఇవ్వబోతే
"మానవత్వానికి డబ్బులు తీసుకోను సాబ్"
(Insaniyath ke paise nahi hote saab)
అని చెప్పి చీకట్లో బండి తోసుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు...
ఇలాంటి మంచిమనుషులు ఇంకా ఉన్నారా అని మనసులో అనుకున్నాను... రెండు పల్లీలు నోట్లోవేసుకొని బైక్ స్టార్ట్ చేసాను....
************ **********
9902015746
