వింత కేసు.. కథ
15 jun 2026
✍️ హరీష్ బాబు
============
రాజమండ్రి జిల్లా కోర్టులోని ఆ తేమతో కూడిన గాలిలో, సీలింగ్ ఫ్యాన్ కిర్రుకిర్రుమనే శబ్దం తప్ప కోర్టు హాల్ అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ జడ్జి వెంకట్ రెడ్డి గారు తన కళ్ళజోడు పైనుంచి పిటిషనర్ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూశారు.
జడ్జి గారు ఫైల్ను తిరగేస్తూ, "లాయర్ గారు, నేను చదువుతున్నది నిజమేనా? లేక టైపింగ్ మిస్టేక్ ఏమైనా జరిగిందా?" అని గంభీరంగా అడిగారు.
ఆ వింత పిటిషన్
లాయర్ సత్యనారాయణ గొంతు సవరించుకుని లేచి నిలబడ్డారు. ఆయన ముఖంలో ఎలాంటి తడబాటు లేదు.
"లేదు యువర్ ఆనర్, ఇది పొరపాటు కాదు," సత్యనారాయణ గారు ప్రకటించారు. "నా క్లయింట్ మురళీకృష్ణ, వయసు 31 ఏళ్లు, తన సోదరి కవిత నుండి 'శాశ్వత బంధ విచ్ఛేదన' (Permanent Civil Dissolution of Kinship) కోరుతూ ఈ పిటిషన్ దాఖలు చేశారు. సామాన్య భాషలో చెప్పాలంటే యువర్ ఆనర్... అతను తన సొంత చెల్లెలి నుండి విడాకులు కోరుతున్నాడు."
31 ఏళ్ల మురళీకృష్ణ తన వయసు కంటే పదేళ్లు పెద్దవాడిలా కనిపిస్తున్నాడు. కళ్ల కింద నల్లటి చారలు, ముఖంలో అంతులేని అలసట. అతనికి ఎదురుగా కూర్చున్న అతని సోదరి కవిత, ఏమాత్రం పశ్చాత్తాపం లేకుండా గోళ్లు సర్దుకుంటూ వెటకారంగా నవ్వుతోంది.
కోర్టు హాల్ ఒక్కసారిగా హోరెత్తింది. వెనుక వరుసలో ఉన్న జూనియర్ లాయర్లు నవ్వసాగారు. జడ్జి గారు సుత్తితో టేబుల్పై కొడుతూ అందరినీ నిశ్శబ్ద పరిచారు.
"లాయర్ గారు, పద్ధతిగా మాట్లాడండి!" జడ్జి గారు గదమాయించారు. "విడాకులు అనేది భార్యాభర్తల మధ్య జరిగే ఒప్పందాన్ని రద్దు చేసే ప్రక్రియ. హిందూ వివాహ చట్టంలో గానీ, వారసత్వ చట్టంలో గానీ తోడబుట్టిన వారి నుండి విడాకులు తీసుకునే నిబంధన ఎక్కడా లేదు. రక్త సంబంధాన్ని మీరు కాగితాల మీద రద్దు చేయలేరు."
మురళీ ఆవేదన
మురళీకృష్ణ వణుకుతున్న గొంతుతో లేచి నిలబడ్డాడు. "యువర్ ఆనర్, నాకు చట్టాలు తెలియవు. కానీ బాధ అంటే ఏంటో బాగా తెలుసు."
అతను ముందుకు వచ్చి, తన చెల్లెలి వైపు చూడకుండానే మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
"భార్యాభర్తలు కలిసి ఉండలేనప్పుడు, ఒకరు మరొకరిని మానసిక హింసకు గురిచేస్తున్నప్పుడు, మీరు వారికి విడాకులు ఇస్తారు. ఒకరి జీవితంలోకి మరొకరు రాకూడదని 'రెస్ట్రైనింగ్ ఆర్డర్స్' ఇస్తారు. మరి అదే ప్రశాంతతను తోడబుట్టిన వారి విషయంలో ఎందుకు ఇవ్వరు?" అని ప్రశ్నించాడు.
విడాకుల వెనుక తర్కం
మురళీకృష్ణ కోర్టు హాల్ వైపు చూస్తూ తన పదేళ్ల వేదనను వెళ్లగక్కాడు.
"యువర్ ఆనర్, పదిహేనేళ్లుగా నేను ఆమెకు అన్నను కాదు. ఆమె దృష్టిలో నేను కేవలం ఒక ఏటీఎం మిషన్ ని, ఒక పనివాడిని. ఆమె కోపతాపాలకు బలైపోయే ఒక వస్తువుని మాత్రమే."
"ఇద్దరు వ్యక్తులు కలిసి ఉండటం వల్ల ఒకరి ప్రాణాలకే ముప్పు ఉన్నప్పుడు లేదా ఒకరి జీవితం నాశనమవుతున్నప్పుడు చట్టం వారిని విడదీస్తుంది. మరి కేవలం 'రక్త సంబంధం' అనే ఒక్క కారణంతో, నన్ను నరకం చూపిస్తున్న వ్యక్తితో నేను ఎందుకు కలిసి ఉండాలి?"
"నాకు ఒక స్వేచ్ఛ కావాలి. నాకు చెల్లెలు లేదని ఆ కాగితం చెప్పాలి. నా పేరు ఉపయోగించి ఆమె నా ఇంట్లోకి వచ్చి నా ప్రశాంతతను చెడగొట్టకుండా నాకు రక్షణ కావాలి. చనిపోయే వరకు ఆమె మొహం చూడకూడదనే హక్కు నాకు కావాలి."
కోర్టులో ఉత్కంఠ
కవిత తన గోళ్లు సర్దుకోవడం ఆపి, వెటకారంగా నవ్వింది. "వీడికి పిచ్చి పట్టింది జడ్జి గారు. వీడు ఎంత చేతకానివాడో చుట్టుపక్కల వాళ్లకి చెప్పానని ఇలా డ్రామాలు ఆడుతున్నాడు."
"నేను డ్రామాలు ఆడటం లేదు యువర్ ఆనర్," మురళీకృష్ణ జడ్జి కళ్లలోకి చూస్తూ నెమ్మదిగా అన్నాడు. "నేను చనిపోతున్నాను. ప్రతిరోజూ కొంచెం కొంచెం చనిపోతున్నాను. మీరు మమ్మల్ని చట్టబద్ధంగా విడదీయకపోతే, ఆమె నా ప్రాణాలు తీస్తుంది. ఒకే గర్భంలో పుట్టినందుకు నేను అనుభవిస్తున్న ఈ శిక్ష నుండి నాకు విముక్తి కావాలి."
జడ్జి గారు ఒకసారి మురళీ కళ్లలోని ఆవేదనను, మరోసారి కవిత ముఖంలోని నిర్లక్ష్యాన్ని చూశారు. చట్ట పుస్తకాల్లో ఇలాంటి కేసులకు ఆధారాలు లేవు, కానీ మురళీ కళ్లలో కనిపిస్తున్న ఆర్తిని ఆయన తోసిపుచ్చలేకపోయారు.
"ఈ కోర్టు," జడ్జి గారు గంభీరంగా అన్నారు, "ఆమె చేస్తున్న హింస ఏమిటో విన్న తర్వాతే ఈ కేసును విచారణకు స్వీకరించాలో లేదో నిర్ణయిస్తుంది. ఇది భారత న్యాయ చరిత్రలో ముందెన్నడూ లేని కేసు."
జడ్జి వెంకట్ రెడ్డి గారు తన కుర్చీలో వెనక్కి ఆనుకుని, మురళీ వైపు తీవ్రంగా చూశారు. "మురళీకృష్ణ, నువ్వు అడుగుతున్నది కేవలం భావోద్వేగమైన విషయం కాదు, ఇది చట్టాన్ని సవాలు చేసే అంశం. నీ సోదరి నిన్ను అంతగా ఏ విధంగా హింసించిందో, ఆ 'టార్చర్' ఏంటో ఈ కోర్టుకు వివరించు. చిన్నచిన్న గొడవలు తోడబుట్టిన వారి మధ్య సహజం కదా?"
మురళీ ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకున్నాడు. అతని కళ్లలో గతం ఒక పీడకలలా కదలాడింది.
"యువర్ ఆనర్, ఆ 'చిన్న చిన్న గొడవలే' నా ముప్పై ఏళ్ల జీవితాన్ని ఒక ఖైదులా మార్చేశాయి," మురళీ నెమ్మదిగా మొదలుపెట్టాడు.
"స్కూల్ రోజుల్లో ఏదైనా హోంవర్క్ చేయకపోయినా, టీచర్ చిన్న మాట అన్నా... అది ఇంటికి చేరకముందే ఈమె మా పేరెంట్స్కు ఉప్పు అందించేది. నేను దెబ్బలు తింటుంటే పక్కన నిలబడి వింత ఆనందంతో నవ్వేది. నా పర్సనల్ డైరీని, నా పుస్తకాలను నా అనుమతి లేకుండా తవ్వి తీయడం ఆమెకు ఒక అలవాటు.
"కాలేజీ రోజుల్లో నేను ఒక అమ్మాయిని ఇష్టపడి, నా మనసులోని మాటను ఒక ఉత్తరంలో రాసుకున్నాను. అది ఆ అమ్మాయికి చేరకముందే ఈమె చేతికి చిక్కింది. ఆ లెటర్ను నేరుగా తీసుకెళ్లి మా అమ్మ చేతిలో పెట్టింది. నా వ్యక్తిగత భావాలను కూడా ఈమె ఒక ఆయుధంగా వాడుకుని నన్ను అందరి ముందు దోషిగా నిలబెట్టి ఆనందించింది."
"చదువు పూర్తయ్యాక నేను ఒక మంచి సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నిస్తున్నాను. అదే సమయంలో ఆమెకు ఒక చిన్న పదివేల రూపాయల ఉద్యోగం వచ్చింది. అది చూసుకుని ఎంత అహంకారమో! 'నువ్వు పనికిరాని వాడివి, నా సంపాదన మీద బతుకుతున్నావు' అంటూ ప్రతిరోజూ నా ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీసేది. నేను ఒక పెద్ద లక్ష్యం కోసం కష్టపడుతుంటే, ఈమె ఆ చిన్న ఉద్యోగంతో నన్ను చిన్నచూపు చూస్తూ మానసికంగా కుంగదీసింది."
"నేను ఇంట్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటే 'సోమరిపోతు' అని వెటకారం. ఒకవేళ పని చేస్తే 'నటశిఖామణి' అని కామెంట్స్. నేను కొత్తగా ఏదైనా హెయిర్ స్టైల్ మార్చుకున్నా, మంచి బట్టలు వేసుకున్నా... ఏదో ఒక వంక పెట్టి నన్ను కించపరచడం ఆమెకు నిత్యకృత్యం. నాకంటూ ఒక వ్యక్తిగత ఇష్టం, ఒక పర్సనల్ లైఫ్ లేకుండా చేసింది."
మురళీ గొంతు ఇక్కడ కొంచెం గద్గదమైంది. "యువర్ ఆనర్, నాకు కథలు రాయడం, పెయింటింగ్ వేయడం అంటే ప్రాణం. నేను ఎంతో కష్టపడి ఒక నవల రాస్తుంటే, దానిని నేను లేనప్పుడు చించి చెత్త బుట్టలో వేసి వచ్చేది.. నా ఉత్సాహాన్ని నీరుగార్చేది.
నేను రాత్రంతా కష్టపడి వేసిన పెయింటింగ్స్ లేదా స్కెచ్లను నేను లేని సమయంలో చెత్తబుట్టలో వేయడమో, లేదా ఎవరికీ కనిపించకుండా దాచేయడమో చేసేది."
"ఇది కేవలం అన్నా చెల్లెళ్ళ గొడవ కాదు యువర్ ఆనర్. ఇది నా వ్యక్తిత్వాన్ని చంపేయడానికి ఆమె చేస్తున్న నిరంతర ప్రయత్నం. నేను ఏది చేసినా ఆమెకు నచ్చదు, నేను ఏది చేయకపోయినా ఆమె ఊరుకోదు. ఆమె నా ఇంట్లో ఉన్నంత కాలం నేను ఒక స్వతంత్ర మనిషిగా బ్రతకలేను. అందుకే నాకు ఈ బంధం నుండి శాశ్వత మైన విముక్తి కావాలి. నాతో పాటు పుట్టింది కాబట్టి ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు నా ఇంట్లోకి వచ్చేస్తాను.. ఏదయినా అనేస్తాను అనే హక్కు ఎవరిచ్చారు.. ."
మురళీ మాటలు వింటున్న కోర్టు హాల్లో ఒకరకమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. జడ్జి గారు కవిత వైపు చూశారు. ఆమె ముఖంలో ఇంకా అదే అహంకారపు నవ్వు ఉంది.
"కవిత గారు, మీ అన్నయ్య చెబుతున్న ఈ ఆరోపణల మీద మీ సమాధానం ఏమిటి?" అని జడ్జి గారు అడిగారు.
మురళీ చెప్పిన ఈ విషయాల మీద కవిత ఇచ్చే కౌంటర్ మరియు మురళీ జీవితంలోని మరో భయంకరమైన కోణాన్ని వినటానికి అందరూ ఎదురు చూస్తున్నారు.
----
జడ్జి గారి ప్రశ్న వినగానే కవిత ఏమాత్రం తడబడలేదు. తన పట్టుచీర కొంగును సరిచేసుకుంటూ, మొహంలో ఒక రకమైన వితండవాదాన్ని నింపుకుని బోనులో నిలబడింది. ఆమె కళ్లలో మురళీ పట్ల గౌరవం కంటే, ఒక చులకన భావమే ఎక్కువగా కనిపిస్తోంది.
ఎపిసోడ్ 3: కవిత వెటకారం - "అంతా వాడి మంచికే!"
"చెప్పండి కవిత గారు, మీ అన్నయ్య చేసిన ఈ తీవ్రమైన ఆరోపణలకి మీ సమాధానం ఏంటి?" జడ్జి గారు అడిగారు.
కవిత ఒక్కసారి గట్టిగా నవ్వింది. "యువర్ ఆనర్, వీడు చెప్పేవన్నీ వింటుంటే నాకు నవ్వాలో ఏడవాలో అర్థం కావట్లేదు. వీడు అడగడమే విడ్డూరం అనుకుంటే, మీరు దీన్ని సీరియస్గా వినడం ఇంకా విడ్డూరంగా ఉంది. వీడొక వేస్ట్ ఫెలో (Waste Fellow) అండీ! వీడికి ఏదీ చేతకాదు, అందుకే నా మీద ఇలాంటి ఏడుపు గొట్టు కబుర్లు చెబుతున్నాడు."
1. "నేను చెప్పింది అబద్ధమా?"
"టీచర్ కి చెప్పాను అంటున్నాడు కదా.. హోంవర్క్ చేయకపోతే పేరెంట్స్ కి చెప్పడం తప్పా? వాడు చెడిపోకూడదనే కదా నేను చెప్పింది. గాలికి తిరిగి చెడిపోతుంటే చెల్లెలిగా నేను చూస్తూ ఊరుకోవాలా? వాడు దెబ్బలు తింటే నేను నవ్వలేదు యువర్ ఆనర్, వాడికి బుద్ధి వచ్చిందేమో అని సంతోషపడ్డాను అంతే!"
2. "ప్రేమ లేఖల గురించి అంత సీనా?"
"ఆ లవ్ లెటర్ గురించి అంటారా? వీడి మొహానికి అసలు చదువే రాదు, మళ్ళీ ఈ లవ్ లెటర్లు ఒకటా? ఆ వయసులో ప్రేమో గీమో అంటూ టైం వేస్ట్ చేస్తుంటే, అక్కగా నేను అమ్మకి చెప్పి వాడిని దారిలో పెట్టాను. అది తప్పా? నేను చెబితేనే కదా వాడికి బుద్ధి వచ్చింది!"
3. "కళలు, గీతలు.. అంతా సోమరితనం!"
"నవలలు రాయడం, స్కెచ్లు వేయడం అంటే ఎవడికి ఉపయోగం? ఇవన్నీ టైం పాస్ పనులు. ఇంట్లో బాధ్యతలు పట్టించుకోకుండా ఆ కాగితాల మీద పిచ్చి గీతలు గీస్తుంటే, అవి పారేయక పూజిస్తారా? వీడు బద్ధకాన్ని 'క్రియేటివిటీ' (Creativity) అని పేరు పెట్టుకుని తప్పించుకుంటున్నాడు. అందుకే నేను ఆ కాగితాలను తీసేసి వాడిని పని మీద దృష్టి పెట్టమన్నాను."
4. వీడొక అతిగా ఊహించుకునే మనిషి యువర్ ఆనర్ (Over-sensitive). తోడబుట్టిన వాళ్ల మధ్య ఇవన్నీ సహజం. దీనికే కోర్టుకి రావడం అంటే అసలు వీడికి బుద్ధి ఉందో లేదో మీరే ఆలోచించండి."
కవిత మాటలు వింటున్న మురళీకృష్ణ కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆమె ప్రతి దారుణాన్ని 'నీ మంచికే చేశాను' అనే ముసుగులో ఎంత అందంగా కప్పిపెడుతుందో చూసి అతనికి ఊపిరి ఆగిపోయినంత పని అయింది.
మురళీ తన లాయర్ వైపు చూస్తూ,
"యువర్ ఆనర్, ఈమె మాటలే పెద్ద సాక్ష్యం. నేను ఏది చేసినా తన దృష్టిలో తప్పు. నా ఆనందం తనకి అనవసరం. నా వ్యక్తిత్వం తనకి ముఖ్యం కాదు. ఈ 'మంచి' అనే ముసుగులోనే నా జీవితాన్ని నాశనం చేసింది. నేను ఈమెకు అన్నగా ఉండలేను. ఈ రోజే నా శ్రాద్ధ కర్మలు నేను చేసుకుంటాను.. కానీ నాకు ఈమె నుండి విముక్తి కావాలి!" అని అరిచాడు.
కోర్టులో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం. మురళీకి తన చెల్లెలి మీద ఉన్న అసహ్యం ఏ స్థాయిలో ఉందో ఆ అరుపులో అర్థమైంది.
----
మురళీకృష్ణ గొంతులో వణుకు ఇప్పుడు ఆవేశంగా మారింది. జడ్జి గారి వైపు చూస్తూ, తన జీవితంలో జరిగిన అత్యంత దారుణమైన ఘట్టాన్ని వివరిస్తూ కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.
"యువర్ ఆనర్, పెళ్లి సంబంధాలు చెడగొట్టడమే కాదు... ఒకవేళ పెళ్లయ్యాక అయినా నేను ప్రశాంతంగా ఉంటానని ఆశపడ్డాను. కానీ ఈమె రాక్షసత్వం అక్కడ కూడా ఆగలేదు," అంటూ మురళీ తన ఆవేదనను కొనసాగించాడు.
"ఎన్నో కష్టాల తర్వాత నాకు పెళ్లయింది. కానీ నా భార్యతో నేను గడిపే ప్రతి క్షణాన్ని ఈమె విషపూరితం చేసింది. ప్రతి నెలా ఏదో ఒక వంకతో మా ఇంటికి రావడం, నేను లేని సమయంలో నా భార్యకు నా గురించి అబద్ధాలు చెప్పడం ఈమెకు అలవాటు. 'మా అన్నయ్యకు బుద్ధి లేదు, వాడు చాలా నీచమైన వాడు, వాడిని నమ్మకు' అంటూ నా భార్య మనసులో నాపై అసహ్యం కలిగించడానికి నిరంతరం ప్రయత్నించింది. ఒక భర్తగా ఆమె కళ్లలో నాకున్న గౌరవాన్ని తగ్గించడమే ఈమె లక్ష్యం."
" ఏంటి వాన్ని పట్టుకొని ఏవండీ అంటావు వాని పేరు పెట్టి పిలు అంత గౌరవం అవసరం లేదు అని నా భార్యకే చెప్తోంది "
"ఒక పక్క బయట ప్రపంచంతో పోరాడి, మరోపక్క ఇంట్లో భార్యతో గొడవలు పోరాడి ఇంక నావల్ల కావడం లేదు ... వీటన్నిటికీ కారణం నా చెల్లెలు నా వ్యక్తిగత జీవితంలోకి చేసే చొరబాటు (Intrusion) హక్కు ఏ రాజ్యాంగం ఇచ్చింది నాకు తెలియట్లేదు . నా భార్యకు, నాకు మధ్య దూరం పెంచి నేను ఒంటరివాడిని కావాలని ఈమె కోరుకుంటోంది. ఇది భరించడం నా వల్ల కావడం లేదు... యువర్ ఆనర్. ఇది కేవలం గొడవ కాదు, ఇది నా సంసారాన్ని కూల్చే కుట్ర. నేను ఇక ఎంతమాత్రం భరించలేను!"
తీర్పు :
జడ్జి వెంకట్ రెడ్డి గారు మురళీ ఆవేదనను, కవిత నిర్లక్ష్యపు నవ్వును గమనించారు. ఆయన తన తీర్పును ఇలా వెలువరించారు:
> "రక్త సంబంధం అనేది గౌరవప్రదంగా ఉన్నంత వరకే దానికి విలువ ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తి యొక్క వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను (Privacy), వైవాహిక జీవితాన్ని (Marital Harmony) నాశనం చేసే హక్కు ఎవరికీ లేదు, అది తోడబుట్టిన వారైనా సరే."
>
* శాశ్వత నిషేధం (Permanent Injunction): కవిత, మురళీకృష్ణ నివసించే ఇంటికి గానీ, అతని భార్యతో గానీ ఎటువంటి సంబంధం పెట్టుకోకూడదని, వారి వ్యక్తిగత విషయాల్లో జోక్యం చేసుకోకూడదని కోర్టు ఆదేశించింది.
* చట్టబద్ధమైన దూరం: మురళీకృష్ణ తన ఆస్తుల నుండి, తన బాధ్యతల నుండి కవితను శాశ్వతంగా తొలగించుకోవడానికి కోర్టు అనుమతినిచ్చింది. నేటి నుండి వారిద్దరి మధ్య ఎటువంటి సామాజిక బంధం ఉండదు.
* శిక్ష హెచ్చరిక: ఒకవేళ కవిత మళ్లీ మురళీ జీవితంలోకి ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నిస్తే, అది కోర్టు ధిక్కరణ కిందకు వస్తుందని, అప్పుడు ఆమెకు కఠిన జైలు శిక్ష విధిస్తామని జడ్జి గారు హెచ్చరించారు.
తీర్పు విన్న మురళీకృష్ణ భారంగా ఒక నిట్టూర్పు విడిచాడు. ముప్పై ఏళ్ల తర్వాత మొదటిసారి అతను ప్రశాంతంగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. కోర్టు హాల్ నుండి బయటకు వస్తుంటే, కవిత అరుపులు దూరం అవుతున్నాయి... మురళీకి ఇప్పుడు కొత్త జీవితం మొదలైంది.
--- సమాప్తం ----
