రోలింగ్ టైటిల్స్.. కథ :
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
గగన్ ఒక మంచి డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్. గొంతులో వైవిధ్యం, పాత్రకు తగ్గట్టుగా ప్రాణం పోయగల ప్రతిభ అతని సొంతం. ఎన్నో సినిమాలకు, పాత్రలకు అతను తన గాత్రం అందించాడు. తెరపై హీరో డైలాగ్ చెప్తుంటే, వెనుక నుండి దానికి జీవం పోసేది గగనే. అయితే, ఒక డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్ కి తెరపై కనిపించే గుర్తింపు కంటే, ఎండింగ్ లో వచ్చే 'రోలింగ్ టైటిల్స్' లో తన పేరు పడటమే పెద్ద సంతృప్తి.
ఒక పెద్ద సినిమాకు గగన్ చాలా కష్టపడి పని చేశాడు. ఆ సినిమాలోని ఒక ముఖ్య పాత్రకు ఆయన చెప్పిన డబ్బింగ్ విపరీతంగా పేలింది. సినిమా పూర్తి కాగానే, ఒక స్పెషల్ ప్రివ్యూకి వెళ్లాడు గగన్. సినిమా చాలా బాగా వచ్చింది. ఎంతో సంతోషంగా థియేటర్ లో కూర్చుని, చివరిలో తన పేరు ఎప్పుడు పడుతుందా అని ఎదురు చూశాడు. కానీ, సినిమా అయిపోయి టైటిల్స్ అన్నీ పడిపోయినా, ఎక్కడా 'డబ్బింగ్: గగన్' అన్న పేరు లేదు!
అతనికి రక్తం మరిగిపోయింది. గుండెల్లో ఏదో తెలియని ఆవేదన, ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకున్నాయి. నెలల తరబడి తాను పడ్డ కష్టం, చెమట ఆ పేరులో లేకపోవడాన్ని అతను జీర్ణించుకోలేకపోయాడు. వెంటనే సినిమా ప్రొడ్యూసర్ ఆఫీస్ కి వెళ్లాడు. అక్కడ ప్రొడ్యూసర్ తో పెద్ద గొడవ పడ్డాడు.
"నా గొంతు ఆ పాత్రకు ప్రాణం పోస్తే, నా పేరు లేకపోతే ఎలా? ఇది నా శ్రమను అవమానించడమే!" అని నిలదీశాడు. గగన్ పట్టుదల, వాదన చూసి ప్రొడ్యూసర్ దిగిరాక తప్పలేదు. ఆ తర్వాత డిజిటల్ ప్రింట్ లో మార్పులు చేసి, టైటిల్స్ లో గగన్ పేరును చేర్చారు.
తన పేరు పడిన ఆ సంతోషాన్ని తన స్నేహితులతో పంచుకోవాలని గగన్ భావించాడు. థియేటర్ రిలీజ్ రోజు తన నలుగురు స్నేహితులను సినిమాకు ఆహ్వానించాడు. "సినిమా అయిపోగానే ఎవ్రీబడీ స్టే! ఎండింగ్ లో నా పేరు పడుతుంది, అది చూసే వెళ్దాం" అని ముందుగానే చెప్పాడు.
సినిమా ముగిసింది. స్క్రీన్ పై రోలింగ్ టైటిల్స్ పడుతున్నాయి. గగన్ ఎంతో ఉత్సాహంగా, గర్వంగా స్క్రీన్ వైపు చూస్తున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో అతని స్నేహితులు సీట్లలో నుండి లేచి, "ఇంకా సినిమా అయిపోయింది కదా గగన్, బయటికి వెళ్దాం పదా, టైమ్ అవుతోంది" అంటూ థియేటర్ తలుపుల వైపు నడవసాగారు.
గగన్ పరుగెత్తుకెళ్లి వారిని ఆపాడు. "అరేయ్! ఆగండిరా ఒక్క నిమిషం.. ఆ టైటిల్స్ లో నా పేరు వస్తుంది, అది చూసి వెళ్దాం" అని బ్రతిమలాడాడు. వాళ్ళు ఏదోలే అన్నట్లు ఆగి, ఆ పేరు చూసి "సరే సరే చూశాం కదా, పదా" అంటూ బయటికి వెళ్లిపోయారు. ఆ క్షణంలో గగన్ కి చిన్న నిరాశ కలిగింది - తాను ఎంతగానో విలువనిచ్చే ఆ పేరు కోసం, ప్రేక్షకులు మాత్రం ఎంత నిర్లక్ష్యంగా ఉంటారు!
కొన్ని రోజుల తరువాత...
గగన్ తన మరో స్నేహితుడు తీసిన ఒక చిన్న బడ్జెట్ షార్ట్ ఫిల్మ్ లేదా ప్రయోగాత్మక సినిమా స్క్రీనింగ్ కి వెళ్ళాడు. సినిమా చాలా బాగా వచ్చింది. అందరూ సినిమా అయిపోగానే లేచిపోయారు. గగన్ కూడా తన స్నేహితులతో కలిసి "ఇంకా అయిపోయింది కదా, బయట టీ తాగుదాం పదా" అంటూ థియేటర్ లోపలి నుండి బయటికి నడవసాగాడు.
సరిగ్గా అప్పుడే స్క్రీన్ పై రోలింగ్ టైటిల్స్ పడటం మొదలయ్యాయి. ఆ టెక్నీషియన్స్, ఆర్టిస్టుల పేర్లు ఒక్కొక్కటిగా పైకి కదులుతున్నాయి.
అడుగులు ముందుకు వేస్తున్న గగన్ ఒక్కక్షణం నిలబడి వెనక్కి చూశాడు. ఎవరికోసం ఆ పేర్లు పడుతున్నాయి? థియేటర్ లో ఎవరూ లేరు, లైట్లు వెలిగిపోయాయి, జనాలు ఎప్పుడో బయటికి వెళ్ళిపోయారు. ఆ టెక్నీషియన్స్ పడ్డ శ్రమకు గుర్తింపుగా పడే ఆ పేర్లను చూసేందుకు అక్కడ ఒక్క ప్రేక్షకుడు కూడా లేడు.
ఆ క్షణంలో గగన్ గతంలో తాను ప్రొడ్యూసర్ తో పడిన గొడవ, స్నేహితులను బలవంతంగా ఆపిన దృశ్యం గుర్తుకొచ్చాయి. ఒక నవ్వు నవ్వుకున్నాడు.
జీవితం ఎంత విచిత్రమైనది! ఎవరూ పట్టించుకోని, ఎవరూ చూడని ఆ క్రెడిట్స్ కోసం, ఆ కొద్దిపాటి గుర్తింపు కోసం మనుషులు ఎంతలా తపనపడతారు, ఎంతలా పోరాడతారు! అని తలుచుకుంటూ ఆలోచనలో పడ్డాడు గగన్.
ఇతరులను తప్పుబట్టే ముందు, మనమే అవతలి వాళ్ల చెప్పుల్లో కాలుపెట్టి చూస్తే అసలు విషయం అర్థమవుతుంది. ప్రొడ్యూసర్తో గొడవపడిన నేను , చివరికి నా స్నేహితుడి సినిమా దగ్గరకు వచ్చేసరికి తాను కూడా అదే నిర్లక్ష్యాన్ని ప్రదర్శించాను కదా అని గ్రహించాడు.
-- సమాప్తం --
