-----------------------------------------------------------
ఏజ్డ్ లవ్
------------------------------------------------------------
రోజులాగానే ఆ రోజు కూడా మార్కెట్ దగ్గర బస్సు దిగింది ప్రభావతి. ఆఫీస్ నుండి సాయంత్రం ఇంటికి వస్తూ సరుకులు తెచ్చుకునే అలవాటు తనకి.
కూరగాయలు ఏరటం లో నిమగ్నం అయిపోయిన ప్రభావతి ..." ఏమే ప్రభ ఎలా ఉన్నావ్ ?" అన్న అరుపుకి ఈ లోకం లోకి వచ్చింది ...
తన కళ్లద్దాలు ఎత్తి చుసదును కదా ...ఎదురుగా తన పాత ఫ్రెండ్ "రమ్య " కనపడి0ది
రమ్య కి ఇప్పుడు కాస్త జుట్టు తెల్లబడింది , లావెక్కింది , కళ్లద్దాలు , హ్యాండ్ బాగ్ ...కానీ మనిషిని పోల్చుకోవటం పెద్ద కష్టం కాలేదు ప్రభ కి ..
"ఏంటే ........రమ్య ఎలా ఉన్నవే .. " అని ప్రభ కూడా అరిచింది
ఆ అరుపుకి మార్కెట్ లో వాళ్ళందరూ వీళ్లని చూసి బిత్తర పోయారు ..
ప్రభావతి నోటికి చేతులు అడ్డం పెట్టుకుని
" రావే మా ఇంటికి వెళ్దాం" అని రమ్య ని పట్టుకొని ఇంటికి తీసుకెళ్లింది ప్రభ
ఇద్దరు ప్రభ ఇంట్లో కూర్చుని కాఫీలు అయ్యాక ...
కాస్త మిక్చర్ చిన్న గిన్నెలో ఇద్దరికీ తీసుకొని వచ్చింది ప్రభావతి
ఇద్దరూ కుశల ప్రశ్నలోకి దిగారు ...
"ఇప్పుడు చెప్పవే రమ్య ..ఎక్కడ ఉన్నావ్ ఏ0 చేస్తున్నావ్" మిక్చర్ నోట్లో వేసుకుంటూ అడిగింది ప్రభావతి
" ఈ మద్యే ఈ ఊరు ట్రాన్సఫర్ అయ్యాను... నేను మా వారితో ఇక్కేడే ఉంటున్నా0 ...
పిల్లలంతా usa లో సెటిల్ అయ్యారే ... ఈమద్యే ఆయన రిటైర్ ఐపోయారు ..
నాకు ఇంకా నాలుగేళ్లు సర్వీస్ ఉందే ...
నీ గురించి చెప్పవే" అంది కాస్త మిక్చర్ స్పూన్ తో తీసుకుంటూ ..
ప్రభ చెప్పటం మొదలు పెట్టి0ది
"నేనా.... నేను ఇక్కడే చిన్న ఉద్యోగం చేస్తున్నాను మా పిల్లలు యూఎస్ లో కాదు కానీ ఈ ఇండియాలోనే వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో ఉంటున్నారు మా హస్బెండ్ ఈమధ్య నోటి కాన్సర్ తో చని పోయారు" .. అని చెప్పింది
"అయ్యో అలాగా మరి ఇపుడు ఇలా ఒంటరి గానే ఉంటున్నావా " .. మళ్లీ అడిగింది రమ్య
"అవును" అంది ప్రభావతి
"పోనీ కొడుకు దగ్గర కు ఏమైనా వెల్లక పోయావా ?"
"ఒకసారి చుట్టం చూపుకు వెళ్లాను కానీ అంత కంఫర్ట్ అనిపించలేదే ...వచ్చేసాను" అని చెప్పింది ప్రభావతి
"మరి ఈ ఏజ్ లో సింగల్ ఉండాలంటే కష్టమే కదే ...
ఎవరైనా చుట్టాలు కానీ తెల్సినవాళ్ళు కానీ చుట్టుపక్కల ఉన్నారా హెల్ప్ చేయటానికి"
"ఆ ...అంత అవసరం ఏమి రాదు కానీ ... మరీ ఎమర్జెన్సీ అనుకుంటే .. మా ఆఫీస్ లో గోవింద్ అని ఒక అతను దగ్గర్లో ఉంటాడు..... అతని భార్య ఎప్పుడో చనిపోయింది ....ఇద్దరు ఆడపిల్లలు పెళ్లిళ్లు అయిపోయాయి ...ఇప్పుడు ఒక్కడే ఉంటున్నాడు...ఎప్ఫుడైనా ఏదైనా హెల్ప్ కావాలంటే వస్తుంటాడు ..." చెప్పింది పద్మావతి
." సరేనే నేను వచ్చి చాలా సేపు అయింది. ఇంక వెళ్తాను మనం ఇప్పటి నుంచి రెగ్యులర్ గా టచ్ లో ఉన్దాము ఓకేనా " అని లేచింది రమ్య
ఇ0టికి వచ్చినప్పటినుంచి రమ్య ఆలోచనలన్నీ ప్రభావతి గురించే.... భర్త పిల్లలు లేకుండా ఒంటరిగా ఎలా ఉంటుందా అని...
అప్పటినుండి ప్రభ రమ్య మధ్య రాకపోకలు జరుగుతూ ఉన్నాయ్ ..
సాధారణంగా సాగుతున్న లైఫ్ లో అనుకోకుండా ఒక రోజు
ప్రభావతి ఇంట్లో ఉన్నట్టుండి కళ్ళు తిరిగి పడిపోయింది ఎవరూ లేపే వాళ్ళు లేరు
మధ్యాహ్నం వరకు ప్రభావతి గారు ఆఫీసుకు రాలేదు ఏంటని గోవిందు ప్రభావతి ఇంటికి వెళ్ళాడు కళ్లు తిరిగి పడిపోవడం చూసి వెంటనే అంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేసి తనని హాస్పటల్లో జాయిన్ చేశాడు .
..డాక్టర్లు " ఏమీ లేదు.... బి పీ తక్కువగా ఉంది ....రెస్ట్ బాగా అవసరం" అని చెప్పారు
తన గురించి అందరూ మర్చిపోతే గోవిందు గుర్తుపెట్టుకుని తనని హాస్పిటల్ లో చేర్చి ఎంత ఆప్యాయంగా చూసుకున్నా డే అని ప్రభావతి చాలా సంతోషించింది
బెడ్ పైన పడుకున్న ప్రభావతి నీ చూడటానికి డాక్టర్ వచ్చాడు మందులు చీటీ రాసి
"ఈ మందులు వాడితే బీపి కంట్రోల్ లో ఉంటుంది" అని చెప్పాడు
వెంటనే గోవిందు చీటీ పట్టుకుని మందుల షాపు పరుగెట్టటం చూసింది ప్రభావతి
రెండు రోజుల తర్వాత డిశ్చార్జ్ చేసి ఇంటికి తీసుకెళ్లారు టిఫిన్ తీసుకు వస్తాను అని చెప్పి బయలుదేరుతున్న గోవిందుని
"ఒక నిమిషం గోవిందు..." అని ఆపింది ప్రభావతి
" నేను అపస్మారక స్థితిలో ఉన్న అని నీకెలా తెలిసింది" అని అడిగింది
" మీరు మధ్యాహ్నం వరకు ఆఫీస్ కి రాకపోయేసరికి ఏదో మనసు కీడు శంకించింది మీరు కూడా నాలాగే ఒంటరి పక్షి కదా ఏమై ఉంటుందా కనుక్కుందామని ఇటువైపు వచ్చాను ...నేను అనుకున్నట్టే జరిగింది.. వెంటనే ఆలోచించకుండా హాస్పటల్ లో చేర్పించాను "
"గోవిందు నువ్వు అంత దూరం నుంచి వచ్చావా... కన్నపిల్లలు... పక్కింటి వాళ్ళు ...పట్టించుకోని ఈ రోజుల్లో నువ్వు టైం కు వచ్చి చాలా సహాయం చేసావ్ అసలు అసలు నీ లాంటి వాడు ఇంటి పక్కనే ఉంటే బాగుంటుంది... నువ్వు ఎందుకు మా ఇంటి పక్కకి మారకూడదు..." అని అడిగింది ప్రభావతి
" మేడం నాకు మీ ఇంటి పక్కకు మారటానికి ఈ ప్రాబ్లం లేదు... కానీ చూసేవాళ్ళకు బాగోదు మన మనసులు స్వచ్ఛంగా ఉన్నా....చుట్టూ ప్రపంచం మనసు అంత స్వచ్ఛమైనది కాదు మేడం మీరు మరోలా అనుకోకపోతే.... నేను మీకు కడదాకా తోడుగా ఉండాలని ఉ0ది.... తోడుగా అంటే మరో ఉద్దేశంతో కాదు కేవలం.... తోడుగా అంటే నేను అంటున్న విషయం మీకు అర్థమైంది అనుకుంటున్నాను ....మీ ఆరోగ్యం జాగ్రత్త ...నేను వెళ్లి వస్తాను మేడం" అని చెప్పి గోవిందు వెళ్ళిపోయాడు
ఏమి చేయాలో అర్ధం కానీ ప్రభ రమ్య సలహా కోసం ఫోన్ చేసింది ... జరిగిన విషయం అంతా చెప్పింది ...
"అవునా ప్రభావతి ఇంత జరిగితే ఫోన్ అయినా చేసి చెప్పలేదు ....అంతేలే నీకు కూడా తెలియని స్థితిలో ఉన్నావు నాకేం ఫోన్ చేస్తావు కదా" అంది రమ్య
" అది కాదే ముందు అసలు విషయం విను అంటూ గోవిందు చెప్పిన మాటల గురించి చెప్పింది నువ్వు ఏం సలహా ఇస్తావు చెప్పు" అని అడిగింది ప్రభావతి స్నేహితురాలిని
"చూడు ప్రభ .. ఇది నీ లైఫ్ .. నీ డెసిషన్... నేను ఏమి చెప్పలేను .. బట్ .. ప్రతి మనిషికి తోడు అనేది అవసరం... అది కూడా ఓల్డ్ ఏజ్ లో మరీ అవసరం ... ..అని మాత్రం చెప్పగలను .. ఉంటా మరి " అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది ..
బాగా ఆలోచించిన ప్రభ , గోవింద్ ప్రపోసల్ ని సరే అని యాక్సెప్ట్ చేసింది ...
గోవిందుని పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకున్నట్టుగా చెప్పింది గోవింద్ కూడా సరే అన్నాడు
కానీ పిల్లలు ఏమంటారు... అని జన్కింది... ఇప్పుడు నాలుగేళ్లు 10 ఏళ్లకు ఒకసారి వచ్చే పిల్లల గురించి తను ఆలోచిస్తే తన గురించి ఎవరు ఆలోచింస్తారు.... ఎవరు పక్కన ఉంటారు..... అని అనుకు0ది ప్రభావతి.....
తన లేట్ మ్యారేజ్ ని తన పిల్లలు మొదట కాస్త ప్రతిఘటించినా ఆ తరువాత అందరూ ... యాక్సెప్ట్ చేసారు ...
చివరికి ప్రభావతి లేట్ మ్యారేజ్ ఘనంగానే జరిగింది ...
-------
అయితే తెర వెనుక కథ వేరే ఉంది అని తరువాత తెల్సుకుంది ప్రభ..
తన ఫ్రెండ్ కి తాను హెల్ప్ చేయాలి అని అనుకున్న రమ్య .. గోవింద్ గురించి ప్రత్యక్షంగా పరోక్షంగా ఇంక్విరె చేసింది ..
గోవింద్ కి కూడా ఎవరు లేని ఒంటరి పక్షి అని మంచివాడు అని తెల్సుకోంది
గోవింద్ ని డైరెక్టుగా కలిసి తనను తాను పరిచయం చేసుకుని మాట్లాడింది కూడా అట
"గోవింద్ నువ్వెందుకు ప్రభని పెళ్లి చేసుకోకుకూడదు .. లేటు వయసులో తోడు అనేది ఇద్దరికీ అవసరం. ఈ వయసులో పెళ్లి అనేది తోడు కోసం ...సమాజం కోస.. నువ్వే ఆలోచించు .. ధైర్యం చేసి ఒక అడుగు ముందుకు వేయి మిగతాది నేను చూసుకుంటాను ప్రభా తప్పకుండా ఒప్పుకుంటుంది ... అంత మంచే జరుగు తుంది " అని చెప్పిందట
ఆ విషయం పెళ్లయ్యాక గోవింద్ ఏ చెప్పాడు
ఆలా ప్రభ కథ సుఖంతం ఐంది ..
#harishsworld
Harish Babu (9902015746)
